De koffiebar bij het ‘Geen Voeten Meer’

De koffiebar bij het ‘Geen Voeten Meer’

Het is echt leuk, als je eindelijk eens in de gelegenheid bent om gastvrijheid te verlenen, in plaats van altijd aan de ontvangende kant te zitten! En dat terwijl we in een enorme verlatenheid kamperen. Althans dat denken we, totdat duizenden schapen en geiten bij een meer komen om water te drinken. De herders hebben ook dorst, maar drinken liever koffie. Dat hebben we gelukkig…

Het is een paradox: je gaat naar Mongolië (onder andere) voor het ruige rijden op steenslag- en modderwegen en toch ben je bijna nooit zo euforisch, als wanneer je (weer) op asfalt rijdt. Juist omdat dat asfalt (nog) zo uitzonderlijk is. In Nederland is dit niet voor te stellen, denk ik, hoe rijden op asfalt zo’n paradijselijk gevoel teweeg kan brengen. Zwevend gaan we over het grijze wegoppervlak, de kilometers schieten onder ons door. Tegelijkertijd hebben we het over de ervaring, als veel in Mongolië zal zijn geasfalteerd. Het land moderniseert snel en veel van de eindeloze stof-en modderwegen zullen over een tiental jaren zijn verdwenen. Wat zal het gevoel van avontuur hier dan minder zijn en wat wordt rijden in dit land dan snel ongelooflijk saai, vooral door die eindeloze steppe- en woestijn- landschappen. Steenslagwegen betekenen afzien, maar daar ligt wel het avontuur en ook waar je meer verbonden bent met je omgeving, zelfs als je in een auto zit.

Lees het gehele artikel in de nieuwe uitgave van 4WD Magazine (12-2020). Te bestellen via deze link.

LandCruising Adventure

X