4WD Magazine Abonnement

Smiley face

4WD Magazine biedt u een uitvoerige indruk van de wondere wereld van 4 wiel aangedreven auto’s en alles wat daarbij hoort. Van nieuws, tot rallies, van reisverhalen, tot rij-indrukken.

> Bekijk de abonnementen

A nice taxi ride in Burkina Faso

A nice taxi ride in Burkina Faso

We waren allen zaterdag 14 januari als een blok in slaap gevallen na onze heftige rit door Mali, maar werden ’s nachts toch enkele malen wakker vanwege de herrie rondom ons heen. Het was namelijk zaterdagavond en dat was voor iedereen aanleiding om zijn netste colbert of jurk aan te doen, de haartjes strak te doen en vervolgens op de muziek enkele mooie dansmoves te vertonen.

Vooral van de muziek hadden wij last, omdat geluidsoverlast niet bestaat in Mali en de decibels op levensgevaarlijk hoog stonden. Het werd echter meer dan goedgemaakt door het ontbijt wat ons werd voorgeserveerd. Voor het eerst in dagen hadden we een fatsoenlijk ontbijt met een heerlijke omelet. Met een volle maag stapten wij daarom in de auto om richting Burkina Faso te rijden.

Vanwege behaalde resultaten uit het verleden hadden we nu vier uur ingecalculeerd voor de grensovergang, om zo eventuele tijdsnood te voorkomen. De weg lag er gelukkig fatsoenlijk bij en de gatenkaas had plaatsgemaakt voor een jonge goudse kaas 40+. Het zorgde ervoor dat we al rond twaalf uur bij de grens waren en ons, intussen welbekende, loopje langs de verschillende kantoortjes maakten. Een voor de exit stamp in het paspoort, één voor de autoverzekering, één voor de douane en één voor de definitieve toestemming om het land te verlaten. De grensbeambten waren gelukkig in een goede bui en leverden ons geen problemen op. Het feit dat we la Dusterilla bij ons hadden, scheelde ook een hoop, want we kregen menig bewonderende blik naar de auto toegeworpen. Het resulteerde erin dat we 40 minuten later Mali uit waren en richting de grens van Burkina Faso reden. Hier was de ontvangst misschien nog wel vriendelijker en kregen we netjes een stoel toegewezen om te gaan zitten. We stonden in eerste van de zonnestralen te genieten, maar de officier vond dat toch maar raar en wees ons een plaatsje toe bij hem onder het leemhouten dakje, waar de papieren in orde werden gemaakt. Na een laatste vriendelijke groet van de officier, met overigens een indrukwekkend parij haar groeiend uit zijn oren notabene, waren we echt in Burkina Faso en moesten we elkaar even in de wang knijpen. Want jawel, de grensovergang had ons in totaal 1,5 uur gekost, een nieuw record was gevestigd! Het maakte de toch al goede sfeer er nog beter op en we stoven door naar Bobo Dioulasso (Burkina Faso) waar we de intrek namen in een hotel. Dit was wel even wennen voor ons, want er stonden zwaarbewapende beveiligingsmensen met mitrailleurs voor de ingang, dit om onze veiligheid te waarborgen. Bij het inchecken kwamen we erachter dat er een zwembad was en omdat we tijd hadden gewonnen bij de grens, lagen we niet veel later met een biertje aan het zwembad te genieten.

Die avond wilden we een goede maaltijd, omdat we hier al dagen van verstoten waren geweest en hielden we een taxichauffeur aan. Het was een onvervalste Opel Kadet uit het jaar kruik, die met touwtjes aan elkaar hing. De reggea knalde uit de speakers en de man was allervriendelijkst, dus stapten we vol vertrouwen in, in de veronderstelling dat de taxi voor ons was. In de kofferbak lagen wat gasflessen te rollen en Jos kwam voorin tot de conclusie dat de taxi de rechterspiegel miste en zo vriendelijk was dit aan de taxichauffeur te melden. Op dat moment kreeg de rest achterin zowaar een rolberoerte van het lachen. Terwijl de tranen nog over de wang biggelden bij Michael, stopte de taxi ineens en werden we vergezeld van een nieuwe klant. Niet veel later was het alweer tijd voor de volgende stop. Klant nummer vijf wilde ook mee, wat erin resulteerde dat er vier man op de achterbank zaten, Hugo tegen de ramen geplakt zat, Michael op Hugo’s schoot en de tranen weer over de wangen rolden. Na een heerlijke maaltijd hadden we wederom een taxi nodig en deze was snel gevonden en ook dit was een klassieker uit het jaar kruik. Deze taxichauffeur stimuleerde onze lachspieren minstens net zo hard. Halverwege een kruispunt werd er ineens vol op de rem getrapt en schreeuwde de beste man wat naar een tentje langs de weg. Nadat de route werd hervat, vertelde hij aan Jos, die als enige een beetje Frans spreekt, dat hij zojuist soep besteld had….. voor zijn hond! Ja, dan kan je je lachen ook niet inhouden. Terug in het hotel waren we het er al snel over eens dat Burkina Faso tot nog toe goed bevalt.

De volgende morgen, maandag 16 januari, reden we in alle vroegte weg naar Kaya (Burkina Faso), om de eerste drie projecten van onze stichting te bezoeken. Daar doen we immers deze hele mission voor, om met eigen ogen te kunnen zien wat er met uw gedoneerde geld is gebeurd, om zo inzichtelijk te krijgen dat het geld op de goede plek terecht komt. We hebben bewust gekozen dat de projecten betrekking hebben op kinderen, omdat zij in onze ogen de toekomst hebben.

We vinden de ervaringen en belevenissen die we hebben opgedaan bij de projecten te belangrijk om in een column te stoppen, dus daarom verwijzen we u graag door naar de blog die hierover geschreven is op onze website, om jullie een volledig beeld te kunnen geven:

http://www.care4more.com/nieuws/our-first-three-projects-burkina-faso/

Care4More Care4More

Geef een reactie

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.*Gemarkeerde velden zijn verplicht om in te vullen

Cancel reply
4WD Magazine Abonnement

Smiley face

4WD Magazine biedt u een uitvoerige indruk van de wondere wereld van 4 wiel aangedreven auto’s en alles wat daarbij hoort. Van nieuws, tot rallies, van reisverhalen, tot rij-indrukken.

> Bekijk de abonnementen

4WD Magazine Webshop
Smiley face

Ga naar onze webshop voor de laatste dvd’s, boeken, en miniaturen.

> Bekijk de webshop
X